همانگونه كه آورده شد در مرحله ي قبل از وقوع در جهت مقابله با بحران بر روي دو مقوله اساسي بايد كار نمود:
الف) پيشگيري: كم هزينه ترين راه براي مقابله با بحران احتمالي پيشگيري است. در اين خصوص اقدامات ذيل مفيد به نظر مي رسند:
1- باز بيني برنامه و رفع مشكلات موجود،
2- پيش بيني راهكارهاي برون رفت از بحران هاي احتمالي به عنوان جزيي از برنامه عملياتي
3- پيش بيني تيم هاي مقابله با بحران (شامل افراد، امكانات و بودجه مورد نياز) به شكلي موضعي- موضوعي در هر بخش از برنامه كه در آن احتمال بروز بحرانهاي غير قابل اجتناب (مثلاً بحرانهاي ناشي از تغييرات تكنولوژيكي و ...) و غير قابل برنامه ريزي مقابله اي(بحرانهايي كه با امكانات موجود نمي توان براي مقابله با آنها برنامه خاصي پيشنهاد نمود)
ب) آماده سازي عمومي: آماده سازي عمومي اين امكان را به مديريت سازمان مي دهد كه در بحراني ترين شرايط كليت سازمان را حفظ نموده و اقدامات لازم را براي رفع بحران به عمل آورد. در اين خصوص آماده سازي جسمي، روحي- رواني و اطلاعاتي افراد ضروري به نظر مي رسد. در اين خصوص اقدامات ذيل مفيد به نظر مي رسند:
1- انجام مستمر نرمش و ورزش صبح گاهي براي كليه كاركنان
2- تشكيل كلاسهاي مهارتهاي مقابله با بحران(مهارتهاي زندگي و كار)
3- تشكيل كلاسهاي ضمن خدمت در جهت افزايش كمي و كيفي اطلاعات كاركنان سازمان
4- ترغيب كاركنان ساعي و ترتيب دادن مسابقاتي هم راستا با اهداف آماده سازي براي كاركنان

